الهه­ های روم

Normal 0 false false false EN-US X-NONE FA /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:Arial; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

به نام خدا

 سرنونوس: الهه ای است با سه شاخ که در حال ریختن غله برای گاو و گوزن است و در واقع خدای حاصلخیزی و باروری است.

سوسلوس: الهه­ ای که با چکش در دست، نشان از رعد و برق دارد. اما با جامی که در دست دارد نشان از مهمان نوازی اوست.

اسوس: الهه­ ای که با تبر در دست مشغول شکستن شاخه درختی است. این سه الهه مربوط به اقوام گل می باشد.

داگدا: پدر بزرگ.

لوگ: خدای صنایع و حروف در کشور ایرلند.

ارتواس: خدای جنگ اقوام گل

بریجیت: الاهه شعر و حکمت در کشور انگلیس.

دائو/آنو: هر دو الهه زمین در نزد انگلیس است.

آرثر: خدای زراعت

آندارستا: خدای فتح و ظفر

بلونوز: آفتاب

توتایش: خدای جنگ

لیر: خدای دریا

اقوام سلت در اروپا

Normal 0 false false false EN-US X-NONE FA /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:Arial; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

به نام خدا

به گفته قیصر سلتها خدایی را می پرستیدند که شبیه مرکوریوس روم بود و هم چنین پرستش آپولون و میزوا در نزد آنها معمول بود. دروئید نیز نام پیشوایان روحانی آنها بود که مراسم قربانی را اجرا می کردند و آداب و عباداتی را نسبت با اشجار داشتند.

خدای دیگر آنها دیسپاتر نام داشت که الاه اقوام گل بود. کم کم مجموعه خدایان سلتها که پانتئون نامیده شد جای خود را به الهه ی روم داد.

افکار اقتباس شده از مشرق

Normal 0 false false false EN-US X-NONE FA /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:Arial; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

به نام خدا

رومی­ها اعتقادات خود را از کشور قدیمی فروگیا گرفتند که از آن جمله: اعتقاد به ماگناماتر و کوبله بود. رومی­ها در جنگ با کارتاژ­ها 5 نفر از اندیشمندان خود را برای دریافت سنگ آسمانی که به نقلی در منزل کوبله افتاده است را به روم بیاورند. لذا به مردم روم اجازه داده شد تا برای استمداد و سعادت از او به معبدی که در آسیا صغیر بود بروند. بعد از آن اعتقاد به دیونوسوس در میان رومیان رواج یافت و بعد نیز مذهب "ما" از کاپادوکیا، ایمان به آدونیس از شام، عقیده به اوزیریس از مصر و در نهایت آیین مهر پرستی و میترا از ایران در مذهب رومی­ها رواج یافت.

اقتباس از مذهب یونان

Normal 0 false false false EN-US X-NONE FA /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:Arial; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

به نام خدا

رومیان مذهب یونانیان را که با کلام و ذق شعری آمیخته بود آن را بدیع دیده و از آن اقتباس کردند.مجموعه پیشگویی­ ها و اخبار غیبی در قرن ششم ق.م که منتسب به زن کاهنه­ای به نام سیبولای کومه­ای در معبد کاپیتولینوس شهرت دارد.

روحانیان این معابد را دوئووی ساکریس فاکیوندیس می­نامیدند که در واقع راه علاج زود به هنگام را با مراجعه به کتاب­ها در اختیار مردم قرار می­دادند. رومیان خدای آپولون یونان را به نام نپتون می­نامند. لذا به مرور زمان خدایان وحتی اسطوره­های یونانی در فرهنگ و تاریخ رومی­ها وارد شد.

خدای پوسیدون و هرمس به هرکوریوس یعنی خدای تجارت و آفرودیته به ونوس یعنی خدای باغ و بوستان تبدیل شدند. آسکلپیوس که خدای شفای امراض در یونان بود به روم آمد و بعدها خدایان یونانی در روم دایم به صورت هایی شبیه انسان در می­آمدند. بعدها رومی­ ها به همین سبک و روش خدایان خود را اختراع کردند. که از آن جمله خدای سرنوشت و خوشبختی "فورتونا" بود. البته علاوه بر آن از حکایات و اساطیر و حماسه­ های یونانی هم بسیار متاثر شده و اقتباس کردند. حتی اسطوره ­هایی به سبک یونانی ابداع کردند. اسطوره­ هایی مانند رومولوس، رموس آینیاس، تیبرینوس و شعرای بزرگ روم مانند، اووید و ورژیل. لذا کم کم منظومات و اشعار رومیان نیز شکل گرفت.

تاثیر عقیده اتروسک­ها در عقاید رومی

normal 0 false false false en-us x-none fa /* style definitions */ table.msonormaltable {mso-style-name:"table normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:arial; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

به نام خدا

شهر روم در قرن ششم ق.م زیر استیلای اتروسک ­ها بود که در زمینه تجارت فعالیت می­ کردند. لذا آنها بدون هیچ مزاحمتی برای افراد بومی به پرستش خدایان نوینی که ابداع کرده بودند پرداختند. لذا خدایان یوپیتر، یونو و مینروا داد و معبدی به نام کاپیتولینوس بنا کردند. بعدها بای خدایان مقام همسر قایل شدند و رومیان به اقنباس از عقاید اتروسک به ساختن پیکر و مجسمه خدایان خود به شکل­ های مختلف پرداختند.

مذهب دولتی در روم

normal 0 false false false en-us x-none fa /* style definitions */ table.msonormaltable {mso-style-name:"table normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:arial; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

به نام خدا

مذهب دولتی رومیان که دارای تشکیلات خاص بود روحانیون آن را فلامین می­نامیدند که هر یک مخصوص خدمت به خدایی خاص بودند.

پادشاه نیز رییس کاهنان بود فلذا مراسم ­های دولتی و مذهبی توسط او رهبری می­شد. اما در زمان­ های بعد از وظیفه انجام تکالیف دینی به عهده قضاوت ذی شانی که بیشتر به مسایل دینی می ­پرداختند انجام شد که به آنها ماژیستران لقب دادند. بعدها نیز هاین دینی توسط پونتیفیس (ها) انجام شد.

پنات

به نام خدا

ارواح حافظ انبار آذوقه و مخزن اطعمه بود و بعد از آن کرس، یونو و یوپیتر برای حمایت و پشتیبانی خانه برگزیده شدند.

در میان ارواح، لارها با مظاهری از زندگی خانوادگی مردم ارتباط داشتند که در ایام و روزهای خاص پرستش می­شدند. از میان لارها، جنیوس که روح مردانگی است و از نیروی حیات و زورمندی رجال حکایت دارد موجودی مستقل و با جنس مذکر است که ظهور پیدا می­کند. لذا پدر در روز تولد فرزند ارشد خانواده مراسمی خاص برای پرستش او داشته است. آنها معتقد بودند که مادر، رمز تجسم جنیوس و روح ثانوی رییس خانواده در خانه است.

روابط رومیان با خدایان قراردادی بود. لذا اگر پرستش به درستی انجام می­شد خدایان موظف به پاداش بودند و چنان چه از سوی خدا نقض عمل می­شد، پرستش کننده متوسل به خدایی دیگر می­شد. به همین دلیل در پرستش رعایت تکلم و اعمال صحیح فوق الغاده اهمیت داشت. لذا همین امر بعدها منتج به روحانیون و کشیش­ها برای راهنمایی عبادات مردم گروید.

دین در خانه و مزارع

به نام خدا

از آن جایی که شغل رومیان زراعت بود برای کامیابی در امور زراعت و بذر افشانی به ارواحی اعتقاد داشتند که به برخی از آنها اشاره می­ شود.

1-    ساتورونوس: خدای بذر افشانی

2-    کرس: خدای روح رشد غلات و حبوبات

3-    کونسوس: روح حصار

4-    اوپس: محافظ انبارها و مخازن

5-    تلوس: شخم زدن و شیار کردن

6-    فلورا: شکوفه­ها و گلها

7-    پومونا: رسیدن میوه­ها

8-    فوئوس: محافظ جنگل­ها

9-     لارس: حافظ مزارع و کشتزارها

10- پالس: محافظ مراتع و چمن­ ها

11- ترمینوس: محافظ مرزهای مزارع که با سنگ نشان می­دادند.

12- فاونوس: محفظ چشمه­ ها

13- والتور نوس: حافظ رودها و نهرها

ژوپیتر پدر آسمانی و ارباب تمامی ارواح، مولد باران و موجد اشعه آفتاب است. اما خدایان خانگی آنها شامل:

یانوس: خدای در و دروازه

ستا: خدای اجاق و موجد شعله آتش

اما رییس خانواده نیز همانند کاهنان معبد (یانوس) باید رابطه خوبی با آنها داشته باشد هم چنان که زنان خانواده باید با وستا رابطه حسنه­ ای را داشته باشند. لذا همیشه قبل از صرف غذا باید طعامی را برای آنها در نظر می­ گرفتند.

روم باستان

مذهب روم سرآغاز کوتاهی دارد. معابد آنها غالبا خارج از شهر قرار داشت. به طور مثال معبد دیانا در جنگل آریسیا و در کنار دریاچه نمی بود. آنها برای احترام به خدای ژوپیتر راهی شرق کشور لاتیوم می­ شدند تا به روی تپه آلبان جشن برگذار کنند.

رومی­ ها بعدها از مذهب خود تعبیر به نوما کردند. این دین که شامل عقاید سحرآمیز، خرافات و موهومات بود از افسون­ ها و طلسمات عالم نیک و بد سخن می­ گفت.آنها برای خدایان و ارواح یک ماهیت بی نظم و آشفته قایل بودند. آنها به خدای نر و ماده، اساطیر و نسب نامه اعتقادی نداشتند. هیچ گونه تجسم خارجی نداشتند و هیچ نقشی از آنها به تصویر کشیده نشده است.رومی­ ها قرن­ها بعد اعتقاد به خدایان نامریی مجسم و شبیه انسان را از اتروسک­ ها و یونانی­ ها اقتباس می­کردند.