مذهب روم سرآغاز کوتاهی دارد. معابد آنها غالبا خارج از شهر قرار داشت. به طور مثال معبد دیانا در جنگل آریسیا و در کنار دریاچه نمی بود. آنها برای احترام به خدای ژوپیتر راهی شرق کشور لاتیوم می­ شدند تا به روی تپه آلبان جشن برگذار کنند.

رومی­ ها بعدها از مذهب خود تعبیر به نوما کردند. این دین که شامل عقاید سحرآمیز، خرافات و موهومات بود از افسون­ ها و طلسمات عالم نیک و بد سخن می­ گفت.آنها برای خدایان و ارواح یک ماهیت بی نظم و آشفته قایل بودند. آنها به خدای نر و ماده، اساطیر و نسب نامه اعتقادی نداشتند. هیچ گونه تجسم خارجی نداشتند و هیچ نقشی از آنها به تصویر کشیده نشده است.رومی­ ها قرن­ها بعد اعتقاد به خدایان نامریی مجسم و شبیه انسان را از اتروسک­ ها و یونانی­ ها اقتباس می­کردند.