آریا سمج

Normal 0 false false false EN-US X-NONE FA /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:Arial; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

به نام خدا

آریا سمج: این فرقه توسط سوامی بیاننده تاسیس شد که پس از تحمل ریاضات به وحدت مونیسم در اوپانیشادها ایمان آورد و عاقبت معتقد شد که آیین ودا قدیمی ترین و پاک ترین ادیان جهان است اگر چه برخی خرافات مانند بت پرستی و عقیده به اوتارها در آن نفوذ کرده است. این فرقه از طرفداران رجعت به آیین قدیم و بازگشت به کتب چهارگانه ودا ها است و مخالف آیین مسیح و ارای جدید اروپایی ها هستند.

جنبه های غرور ملی و عاطفه وطنی در آن بسیار قوی است. دیاننده که مخالف نظام طبقاتی است معتقد بود که وداها وحی و الهام مستقیم از مصدر الوهیت است و حتی در وداها به اختراعات و اکتشافات جدید اشاره شده است. آریا سمج نیز به دو فرقه آزاد و محافظه کار تقسیم شدند که در شمال هند رواج دارد و به کارهای عام المنفعه اجتماعی اشتغال دارند.


برهمنان و مسلمانان

Normal 0 false false false EN-US X-NONE FA /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:Arial; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

به نام خدا

برهمنان با فرقه های مختلف هندوئیزم مشکل چندانی ندارند. آنها تنها با کسانی که تحت نفوذ اسلام گوشت گاو تناول می کنند به سختی مخالفت می کنند. البته در قرن 19 میلادی تحت تاثیر تعالیم مبلغان مسیحی و علوم جدید نهضت های دینی جدید شکل گرفت که گروهی از آنها متجدد و برخی دیگر مرتجع بوودند.



جوکی های هندو

Normal 0 false false false EN-US X-NONE FA /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:Arial; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

به نام خدا

جوکی: کسانی که با انجام ورزش ها و تمرین های یوگا امید دارند تا به مقام سنیاسی برسند.

سنیاسی: مردمانی فقیر و خاکسارند که با خاکستر پایین پای شیوا خود را سیاه می کنند تا شاید به برکت و فضل شیوا در مرتبه مرتاضان قرار گیرند.

مقام برهمنانیا پاندیتها

Normal 0 false false false EN-US X-NONE FA /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:Arial; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

به نام خدا

مقام برهمنانیا پاندیتها: در قانون منو آمده است که برهمن هم رتبه خداوند خلقت است. و تولد او تجسم قانون الهی در پیکر بشری است. برهمن را معلم (گورو) می نامند که بلندترین مرتبت ارضی را دارا است و هر چه در جهان است طفیلی ذات اوست و مقام او مقام الوهیت است.


مکان مقدس هندوها

Normal 0 false false false EN-US X-NONE FA /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:Arial; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

به نام خدا

معروف ترین و مقدس ترین مکان هندوها شهر بنارس در ساحل رود گنگ است که همه زئران برای شستشوی گناهان توسط غسل به این رودخانه می  روند. در این مکان غسالخانه هایی بزرگ به نام گات وجود دارد که معتقد هستند به غیر از پاک شدن گناهاان، نیکبخت کسی است که در این منطقه از سرزمین هند جان سپارد به خصوص اگر پای او در اب باشد به طور حتم روح او در جوار شیوا به خوشی ابدی می رسد.

 

 


عبادت هندوها

Normal 0 false false false EN-US X-NONE FA /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:Arial; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

به نام خدا

عموم هندوان در مواقع مختلف خدایان خاصی را می پرستند به طور مثال هنگامی که با مانع و مشکلی مواجه می شوند به گنیشه تاگر بیمار شوند به هنومن اگر پدر در حال مرگ باشد به راما متوسل می شوند. عبادت انها به سه روش انجام می شود.

         فردی و در خانه و معبد

2-      جمعی و خانوادگی که تحت هدایت برهمن یا افراد خانواده به طور مشترک انجام می شود.

3-      یک روستا تحت حمایت روحانی طی تشریفاتی با ت ضرع و تسلیم انجام می شود.

 


اوتاره ها- تجلیات ویشنو

Normal 0 false false false EN-US X-NONE FA /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:Arial; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

به نام خدا

تجلیات ویشنو (اوتاره ها): از ده ظهور مربوط به ویشنو 9 ظهور آن محقق گردیده است و دهمین آن نیز در پرده غیب است. او یک مرتبه زمانی که سراسر زمین را طوفان فراگرفته بود به شکل ماهی جلوه گر شد و آدم نخستین (مانو) را نجات داد. بار دیگر به شکل سنگ پشت، گراز، صورت انسان و پیکر شیر، زمانی که در جنگ برهمن و کشتریه ها رخ داد همانند برهمنی ظهور کرد و کشتریه ها را شکست داد. آخرین ظهور او به صورت گوتمه بودا بود. اما تجلی دهم ویشنو به صورت کالکی خواهد بود  و هم چون مسیح برای نجات عالم می آید. در این دوره ویشنو با شمشیری از آتش بر اسب سفیدی سوار است. در این دوره چهارم که آخر الزمان محسوب می شود دنیا به پایان می رسد.


ویشنو

Normal 0 false false false EN-US X-NONE FA /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:Arial; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

به نام خدا

ویشنو: ویشنو خدای مافظ کامل و منشا خیرات است. او را مظهر کامل مهر، محبت و لطف علوی می دانند. او هم طراز با شیوا مورد پرستش قرار می گیرد. او را با چهار دست و بازو می نگارند که با دو دست نشان سلطنت که شامل حلقه آهنی و گوزنی آهنی است گرفته و با دو دست دیگر علاوه بر قوه سحرانگیز و عصمت و طهارت است. صدف حلزونی و گل نیلوفر آبی به دست دارد. جامه او زرد رنگ است و چشمان نیلوفری او مورد اعجاب و دلبستگی هندوان قرار دارد. او بر چنبره مادی که عالم را فرا گرفته به نام (شیشا) یا (انته) استراحت می کند. رمز او ماهی وارابه و پرنده گارودا می باشد. همسر او لکشمی رب النوع سعادت و زیبایی است.

در عصر ودیک، ویشنو مظهر خدای آفتاب است و بر اساس اسطوره ای نقل شده که زمانی سلطانی دیو صفت به نام (پالی) زمین را تصرف کرده بود. اما ویشنو به شکل انسانی قد کوتاه ظاهر شد و خواست که سه قدم بر روی زمین بردارد و پادشاه با تمسخر به او اجازه داد. لذا ویشنو به شکل الهی خود ظاهر شد و با دو گام زمین و آسمان را پیمود و زمین را به انسان ها و آسمان را به خدایان بخشید. او قدم سوم را بر نداشت زیرا مکان دوزخ بود و آن را برای اهریمن باقی گذاشت.

این اسطوره که بیانگر طبیعت فیاض و نجات دهنده را ترسیم می کند او را محبوب خلایق معرفی می نماید. لذا بر حسب اقتضاعات او به زمین هبوط می کند که به آن (اوتاره) می گویند. ویشنو تا به حال چندین مرتبه هبوط کرده که یک بار به صورت پهلوان افسانه ای راما در داستان دامایانه است. دگر بار به صورت کریشنا پهلوان خوش حالت و دون ژوان که در کتاب لهابهاراتا آمده است. هم چنین در پیکر آدمیان و جانوران دیگر که هر ظهورش (میتولوژی) افسانه شناسی خاص خوذد را دارد.

همسران شیوا

Normal 0 false false false EN-US X-NONE FA /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:Arial; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

به نام خدا

همسران شیوا:همسر الوهی شیوا تجسم اشخاص متعدد در یک پیکر است که در هر مکانی نام خاص دارد. مثلا پاریانی (کوهنورد) دورگا (تصرف ناپذیر) که حامی دزدان و رهزنان است. او ناشر امراض و موجب دردها و آلام است اما در همان حال با شیاطین و اهریمنان در جنگ است. او نسبت به یاران خود نیکوکار و بخشنده و دیگران از جمله انسان و حیوان را می بلعد.

از مصاحبان شیوا خدایی است که پیکر انسان و سر فیل دارد و فرزند شیوا محسوب می شود. او از زوجه پارباتی (کوهنورد) بوجود آمده که نام او گتیشه است. صورت ین خدا در تمامی معابد شیوا دیده می شود. او رمز حیله، مکر و نشان قوت و نیرومندی است که موانع را از سر راه انسان بر می دارد.

 


شیوا

Normal 0 false false false EN-US X-NONE FA /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:Arial; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}
به نام خدا

شیوا: بزرگترین خدای آسیایی محسوب می شود. او را رب اکبر یا مهادوه لقب داده اند. او صفات پیچیده ای مانند نابود کننده موجودات است. او  را حتی سبب آزار و عذاب و بیماری و مرگ می دانند، اما با توجه به این خصوصیات هرگز نباید او را منبع شر و معایب دانست، بلکه نام وی باعث تبرک و فرخندگی می شود. او صفات موجبه و موجده دارد و در واقع فنای او برای خلق جدید و زندگانی و بقای نوین موجودات است. قبایل باستانی اعتقاد داشتند که شیوا در کوهستان دارای مقام است.

یکی از آثار شیوا قوه ی رویاننده و نیروی تناسل است که به صورت لینکه و یونی تصویرگری می شود. غالبا شیوا را در حالت رقص بر روی جسد شیطان نشان می دهد که می گویند رمز سرعت چرخه ی دوران مرگ و تولد است. وی در وسط پیشانی خود چشمی دارد که نشان از قدرت و حیات است. او را حامی مرتاضان و جوکی ها می دانند.

مکتب ویشیشکیه هند

Normal 0 false false false EN-US X-NONE FA /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:Arial; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

به نام خدا

مکتب ویشیشکیه: موسس آن کناده نام داشت. اندیشه های او به روش منطقی در مطالعه جهان خارج شهرت دارد. کناده معتقد بود که جهان هستی قایم به ذات است و از اجزای تجزیه ناپذیر تشکیل شده که به طور ازلی و ابدی توسط نیروی ادویشته (قدرت نامریی الهی) در ضمن درون هر ذره روح ازلی و ابدی دارد که باعث تناسخ و تجدید حیات می شود.او معتقد بود که که گیتی هرگز معدوم نمی شود. روح و اتم جاودنه و فنا ناپذیر هستند. این مکتب به فلسفه غربی دموکرتیوس شباهت دارد.


مکتب ثنویت محض

Normal 0 false false false EN-US X-NONE FA /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:Arial; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

به نام خدا

مکتب ثنویت محض: سومین تفسیر ودانته به مکتب مدوه شهرت دارد که در قرن 13 میلادی به ظهور رسید. آنها اعتقاد داشتند که ارواح جزیی و نفوس منفرد هیچ اتصال و اتحادی با روح کلی و نفس مطلق در هر دو جهان ندارند. این اندیشه که بر پایه توحید قرار دارد معتقد است که روح متعال (یعنی خدا) مافوق تمام ارواح است. اما نفوس و روانهای مطهر از او کسب فیض می کنند. در کنار آن ارواح خبیث نیز در چرخه ای توالد مکرر افتاده و یا در عوالم جهنم محکوم به عذاب می شوند. آنها معتقد بودند که رحمت الهی توسط وایو، خدای بادها که فرزند نرینه ویشنو عامل رحم و عفو ویشنو محسوب می شود.

این تفسیر مدوه از مکتب ودانته تحت تاثیر ملل موحد از جمله اسلام و مسیحیت می باشد. فلاسفه و متفکران جدید هندو هم مبادی خود را از این دو مکتب اخذ می کنند.