افغانستان (آبادانی)
Normal
0
false
false
false
EN-US
X-NONE
FA
/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:"Table Normal";
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-priority:99;
mso-style-parent:"";
mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
mso-para-margin-top:0cm;
mso-para-margin-right:0cm;
mso-para-margin-bottom:10.0pt;
mso-para-margin-left:0cm;
line-height:115%;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:11.0pt;
font-family:"Calibri","sans-serif";
mso-ascii-font-family:Calibri;
mso-ascii-theme-font:minor-latin;
mso-hansi-font-family:Calibri;
mso-hansi-theme-font:minor-latin;
mso-bidi-font-family:Arial;
mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}
به نام خدا
حیات و هستی با آب آغاز گردیده است و در هر کجا آب باشد آبادانی را در پی دارد. اما این را خوب می دانم که زندگی بدون آب پایان خواهد پذیرفت. همه چیز حیات تشنه یک جرعه آب است که با موسیقی اش ، طبیعت را در گوش سبزینه ها زمزمه می کند.
اشک های جاری شده از کوه های بلند در غم مظلومیت مردم دیار من بدون هیچ چشم داشتی در پشت پلک های سنگ چین شده سیمانی انباشته می شود تا حداقل کودکان این سرزمین خورشید دلهایشان را آب نوازش دهد
آب محبت به همراه می آورد و زلال بودن آن صدق و صفایی است که در آیینه دلش به چشم می خورد.
+ نوشته شده در یکشنبه دهم آذر ۱۳۹۲ ساعت 9:58 توسط فوادیان
|