برکه

به نام خدا

کنفوسیوس،  ادبی را کاذب می داند که محدود به تشریفات ظاهری است و می گوید اگر انسان به حقیقت انسان نباشد انجام آداب و عبادات برای او چه سودی دارد.

او می گوید: انسان کامل چون به فضیلت نفسانی خود یعنی جین واقف است بالطبع متمایل به عمل نیک لی است. تقوایی کامل است که به مفهومی ثابت پیوسته باشد. محتوای این عبادات نزدیک به مضامین طریقه اوسط بودایی قدیم است.

 او می گوید: من از طریق محبت حکت و شجاعت به مقام شرافت انسانی رسیدم.