برکه

به نام خدا

یاد دارم که در ایام طفولیت، متعبد بودم و شب‏خیز و زاهد و پرهیزکار. شبی در خدمت پدر رحمت اللّه‏ علیه نشسته بودم و همه شب چشم بر هم نگذاشتم و با قرآن مأنوس بودم. عده‏ ای گرد ما خفته بودند. به پدر گفتم: یکی از اینان سر بر نمی‏دارد تا مناجات و نمازی به‏ جا آورد، چنان خواب غفلت بر آنان چیره شده که گویی مرده‏ اند. پدر گفت: تو نیز اگر بخفتی، به از آن که در پوستین خلق افتی. نبیند مدعی جز خویشتن را  که دارد پرده پندار در پیش گرت چشم خدابینی ببخشند  نبینی هیچ‏کس عاجزتر از خویش ظاهربینی معمولاً سبب قضاوت اشتباه در باره دیگران می‏شود. بسیاری از انسان‏ها با اعتماد به ظاهر دیگران، شخصیت آنان را پیش‏بینی می­کنند و بدین ترتیب برخی را کم‏سواد و برخی را باسواد، بعضی را ارزش‏مند و بعضی دیگر را کم ارزش می‏انگارند.