برکه

به نام خدا

تو دنیای پریشان و آشفته­ ای که ما توش زندگی می­کنیم آدم بودن سخته چه برسه به انسان شدن. ولی گاهی اوقات به طور اتفاقی آدمی مراحلی را طی می­کنه که انسان کامل بشه نه کاملا انسان. ولی بازم یک نفر هم تو دنیای که همه دوست دارن به هم زور بگند غنیمت.

 دنیایی پر از دروغ، پر از نیرنگ، پر از فریب پر از بدی و ... توی دنیای بد ما، آدمی از محبت و عشق چه می­فهمید که بار این امانت و به گردن گرفت و خودشو رسوا کرد. چه خوب کار کرد آسمان، کوه، دریا، جانوران و پرندگان که زیر بار این امانت نرفتند و خودشونو پیش خدا رسوا نکردند. خدای خوب و مهربان… و چه خوب کار کرد آدم… تجربه­ ی زیبایی بود !! و زشت شد و هر روز زشت­ تر می­شود و چه رسوا ما!!